Αρχική Forum Σειρές Κάτοχοι Πνευματικών Δικαιωμάτων
Κεντρικό Μενού
Τυχαία ταινία
Mini Chat
Τοπ Σχολιαστές
Τρίτη, 06.12.2016, 21:51
[ New messages · Forum rules · Search · RSS ]
Page 2 of 2«12
Forum teniesonline.ucoz.com » Συζήτηση » Ποίηση και Λογοτεχνία » "Εξαφάνιση των ειδών : Άνθρωπος"
"Εξαφάνιση των ειδών : Άνθρωπος"
SoullessRiderDate: Κυριακή, 24.07.2016, 10:10 | Message # 16
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Συνεχίζει το ψάξιμο, με την ελπίδα πως θα βρει τα στοιχεία που ζητάει...

Ανοίγοντας το ένα βίντεο μετά το άλλο, το μόνο που βλέπει είναι εικόνες βαρβαρότητας,
με την ίδια πάντα κοπέλα να πρωταγωνιστεί, στα οποία είτε της κόβουν τα χέρια, είτε το κεφάλι,
είτε κάνουν περίεργα και βάναυσα πειράματα, χωρίς κανένα ενδοιασμό,
μέχρι και εικόνες που θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι από πορνοταινίες σαδομαζοχιστικού είδους...

Σε όλα η κοπέλα υποφέρει.

Σε όλα η κοπέλα στο τέλος πεθαίνει και το χρονόμετρο έχει καταγράψει τη διάρκεια που κρατάει το μαρτύριό της....

Αλλά πάντα, η ίδια κοπέλα πρωταγωνιστεί,
ακόμα και σε βίντεο που χρονολογικά βιντεοσκοπήθηκαν μετά από βίντεο στα οποία υποτίθεται πεθαίνει,
εκείνη είναι και πάλι εκεί...

Οι ελπίδες του πως είναι ψεύτικα όλο και ενισχύεται...

Χωρίς να βρίσκει άλλα ίχνη ανθρώπινης παρουσίας προχωρά στο φάκελο με τις φωτογραφίες..

Η φρίκη συνεχίζεται :
Φωτογραφίες με ανθρώπινα μέλη, σώματα και κεφάλια ακρωτηριασμένα
και τεμαχισμένα ή κομμένα με τέτοιο τρόπο, ώστε να φαίνονται καίρια σημεία,
όπως ο εγκέφαλος, η καρδιά, τα πνευμόνια, αρτηρίες,
σε αρκετά από τα οποία έχει γίνει εστίαση, με κάποια αριθμητικά στοιχεία επάνω τους,
που πιστεύει πως είναι συντεταγμένες στα διάφορα σημεία "ενδιαφέροντος" επί της κάθε φωτογραφίας.

Βλέπει και μηχανικούς διαδρόμους, βραχίονες και άλλα μηχανήματα διαχείρισης αλλά και επεξεργασίας,
όπως λέβητες, καζάνια κλπ.

Ανθρώπινα μέλη υπάρχουν παντού,
με τις πιο αηδιαστικές εικόνες να παρουσιάζουν κορμούς ανθρώπων κομμένους στα δύο
- από τον λαιμό προς τα κάτω - να είναι κρεμασμένοι σε γάντζους πάνω σε εναέριες ράγες μεταφοράς,
αλλά και εστιασμένες φωτογραφίες ώστε να φαίνεται το εσωτερικό των καζανιών,
εντός των οποίων διακρίνεται μια "σούπα" με κεφάλια, μάτια, χέρια και άλλα ανθρώπινα - πάντα - "συστατικά"
να βράζουν όλα μαζί !!!

"Τα κεφάλια ! Είναι πάλι της ίδιας κοπέλας ! Μα σε ένα καζάνι επιπλέουν 2 και 3 ίδια κεφάλια !
Σίγουρα είναι ψεύτικα ! Μα πόσο ανώμαλος πρέπει να είναι κάποιος για να φτιάξει όλο αυτό το σκηνικό ??"

Δοκιμάζει να ανοίξει τον φάκελο με τα αρχεία κειμένου, αλλά είναι και αυτός κλειδωμένος....

Κάνει μια παύση να πάρει μια ανάσα και καταλαβαίνει πως έχει ζαλάδες...

Έφτασε πλέον σε σημείο η αηδία και η τάση για εμετό τον έχουν εξαντλήσει.

Συνυπολογίζει πως είναι και ξενυχτισμένος και τη σωματική του καταπόνηση για να κουβαλήσει το ρομπότ
και μετά να ψάχνει για ώρες στον σκληρό.

Καταλαβαίνει πως είναι στο όριό του, με τα μάτια του να κλείνουν και να αλληθωρίζουν...

Δεν θα κουραστεί άλλο...

Δεν αντέχει άλλο...

Ξεκινά πάλι το πρόγραμμα για να σπάσει τον κωδικό του φακέλου.

"Αυτό είναι αρκετό....Ύπνος τώρα !!"
SoullessRiderDate: Τετάρτη, 27.07.2016, 00:27 | Message # 17
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Όταν πλέον σηκώνεται από το κρεβάτι, δεν το κάνει γιατί ξεκουράστηκε, αλλά γιατί τα νεύρα του έχουν σπάσει.

Όλο το βράδυ παιδευόταν να κοιμηθεί…

Αλλά κάθε φορά που τον έπαιρνε ο ύπνος, πεταγόταν από τους εφιάλτες.

Προσπαθούσε μάταια να οδηγήσει τα όνειρά του σε πιο ευχάριστα σκηνικά…

Κάθε φορά κατέληγε να βλέπει τα βασανιστήρια.

Και η βαλεριάνα που ήπιε δεν έκανε τίποτα.

Απο κάποιο σημείο και μετά στο χειρουργικό κρεβάτι δεν ήταν η 20χρονη κοπέλα, αλλά η Μαρία.

Και αυτό ήταν που τον τρόμαξε περισσότερο.

Προσπάθησε να δει εκείνη στα όνειρά του, για να ξεφύγει από τους εφιάλτες, αλλά τελικά του γύρισε μπούμερανγκ.

Έχουν περάσει 2 χρόνια σχεδόν από την νύχτα που οι γονείς της την πήραν μαζί, για να την απομακρύνουν από τον αμαρτωλό - οπως αποκαλούσαν τον Θωμά - αλλάζοντας ενορία.

Και ακόμα δεν μπορεί να την ξεχάσει.

Την κρατάει στην άκρη του μυαλού του
και στο κέντρο της καρδιάς του…

Είναι ο πόνος του και η χαρά του ταυτόχρονα.

Μαζί της ένιωθε ζωντανός και ευτυχισμένος.

Είχαν έρθει τόσο κοντά που θα την είχε ζητήσει σε γάμο, αν δεν προλάβαιναν να τους χωρίσουν οι γονείς της.

Μια γυναίκα που σε κάνει χαρούμενο και σε καταλαβαίνει, τι παραπάνω να ζητήσει κανείς ?

Κι εκείνη τον δεχόταν με την “παραξενιά” του : την αγάπη του για την τεχνολογία….

Από εκείνη την ημέρα που, γυρνώντας από μια ακόμη εξόρμησή του, έμαθε πως έφυγαν το βράδυ, η καρδιά του “κλείδωσε” με εκείνη μέσα της.

Από εκείνη την ημέρα άρχισε να νιώθει μια περιφρόνηση για όσους πιστεύουν τόσο πολύ στις γραφές.

Αυτό το “Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου” - και η τυφλή εφαρμογή του σε τόσο ακραίο βαθμό - ήταν που τους κατέστρεψε.

Την θυμάται συχνά, ελεγχόμενα, όταν έχει τις στεναχώριες του ή όταν κάνει κάτι ευχάριστο, στο οποίο ξέρει πως κι εκείνη θα χαιρόταν.

Υπάρχουν όμως και στιγμές που η θυμησή της του δημιουργεί κόμπο στο λαιμό, ταχυπαλμία και φυσικά χειρότερες στιγμές που δεν μπορεί να κρατήσει τον εαυτό του και βάζει τα κλάματα σαν μικρό παιδάκι.

Έχει επιλέξει να μην την ψάξει.

Το να την φέρει ενάντια στους γονείς της και τις ενορίες μόνο σε κακό θα τους έβγαινε.

Και αν τελικά την έβρισκε, αλλά οι γονείς της την είχαν παντρέψει με άλλον ??

Όχι, δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί την εικόνα αυτή : η Μαρία του να είναι στην αγκαλιά άλλου μπροστά στα μάτια του ?
Θα ήταν μια εικόνα που πολύ πιθανόν να τον κατέστρεφε και το ξέρει.

Η εικόνα λοιπόν της Μαρίας στο χειρουργικό τραπέζι ήταν σωστό βασανιστήριο για τον ίδιο.

Αποφασίζει να συνεχίσει με την έρευνα κοιτώντας τα αρχεία κειμένου.

Πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το σπάσιμο του κωδικού.

Φτιάχνει ένα ζεστό γάλα και κάθεται στον υπολογιστή, βλέποντας στην οθόνη του πως είχε δίκιο.

“Ας τελειώνουμε λοιπόν !!”
SoullessRiderDate: Τετάρτη, 27.07.2016, 01:42 | Message # 18
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Ψάχνοντας ένα - ένα τα αρχεία κειμένου, δεν μπορεί να εντοπίσει αναφορές σχετικά με την παρουσία ανθρώπων, πέρα από τα αρχεία σχετικά με την εκκαθάριση της εγκατάστασης από τις σορούς των 2 ατόμων της εταιρείας που αποφάσισαν να αυτοκτονήσουν την ίδια ημέρα : της διευθύντριας και ενός άντρα που εκτελούσε χρέη συντηρητή μηχανημάτων και ρομπότ.

Ανακαλύπτει όμως αρχεία που επιβεβαιώνουν τον χειρότερο φόβο του και με το παραπάνω :

Τη διαχείριση της εγκατάστασης έχει αναλάβει ένα ρομπότ με τεχνολογία Τεχνητής Νοημοσύνης !

Και δεν έχει μείνει στις απλές τεχνικές της εταιρείας, τις “ρουτίνες” στα εργαστήρια, στις γραμμές παραγωγής και στις καλλιέργειες, αλλά έχει πάρει και πρωτοβουλίες !

Οι εικόνες στα βίντεο και στις φωτογραφίες είναι αποτέλεσμα αυτών των αποφάσεων !

Έχει δημιουργήσει μια γραμμή παραγωγής ανθρώπινων κλώνων, μια σειρά από “φάσεις” πειραμάτων και μια γραμμή διαχείρισης των...“υποπροϊώντων” από τη θανάτωση των κλώνων μέσω των πειραμάτων !

Ακόμα και οι προεκτάσεις του υπόγειου ορόφου γίνονται με δική του εντολή !

Και το πιο αηδιαστικό από όλα αυτά, είναι πως η διαχείριση αυτή έχει σκοπό τη σίτιση των εν ζωή κλώνων με ένα ζωμό θρεπτικών συστατικών προερχομενων από την σάρκα των νεκρών !!!

Γι αυτό οι κοπέλες στα βίντεο δεν έλεγαν τίποτα, παρά μόνο φώναζαν και ουρλιάζαν : δεν ξέραν να μιλήσουν ! Είτε ήθελαν να ζητήσουν να σταματήσει το βασανιστήριο είτε να ζητήσουν βοήθεια, οι καημένες οι κοπέλες μπορούσαν μόνο να φωνάζουν ακαταλαβήστικα !!

Όλες οι εικόνες και τα βίντεο ήταν αληθινά !

Όλος ο πόνος, όλη η αγωνιά, όλο το αίμα, όλοι οι θάνατοι, οι σούπες με τα χέρια, τα πόδια, τα κεφάλια, τα μάτια !!!

Τελικά δεν καταφέρνει να κρατηθεί.

Αδειάζει ότι έχει καταφέρει να κρατήσει μέσα του από εχθές.

Και αφού καθάρισε το πάτωμα και τον εαυτό του, παίρνει την απόφαση :
Πρέπει να πει για όλα αυτά στον Μιχάλη !

Κάτι πρέπει να κάνουν !
Οι άνθρωποι, αυτές οι κοπέλες που έχει δημιουργήσει αυτό το τέρας, υποφέρουν και θανατώνονται, η μία μετά την άλλη !

Πρέπει να δώσουν ένα τέλος στο μαρτύριό τους, πρέπει να τις σώσουν !

Το πότε έφτασε στην εκκλησία ούτε που το κατάλαβε.
Ούτε πια διαδρομή ακολούθησε.

Δεν θυμάται καν τι ακριβώς είπε στον Μιχάλη.

Βλέποντάς τον να αλλάζει εκφράσεις συνεχώς, από θυμό σε λύπη και ξανά σε θυμό, εύχεται να τον έπεισε να κάνουν κάτι….

Τελικά τον βλέπει να κρατάει την έκφραση του θυμού και να πετάγεται από τη θέση του !

- Περίμενε, έρχομαι !!

Και αφού ο Μιχάλης βγαίνει από την εκκλησία, ακούει τον ήχο της μικρής καμπάνας που υπάρχει κρεμασμένη έξω από την πόρτα !
Μια καμπάνα που, υπό τον φόβο μην τους ακούσει κανένας τυχών ζωντανός αμαρτωλός, χτυπάει μόνο σε ανάγκη για συγκέντρωση σε έκτακτα περιστατικά.

Αυτό είναι, το κατάφερε, ο Μιχάλης καλεί όλη την ενορία !
SoullessRiderDate: Πέμπτη, 28.07.2016, 02:02 | Message # 19
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Όταν πλέον έχουν συγκεντρωθεί όλοι, η εκκλησία έχει αποκτήσει ένα συνεχές βουητό, καθώς ο ένας ρωτάει τον άλλο αν ξέρει τι συμβαίνει και τα σχόλια παντός είδους δίνουν και παίρνουν.

Ο Μιχάλης πηγαίνει στον άμβωνα και φωνάζει
- Την προσοχή σας λίγο !!
χτυπώντας τον ταυτόχρονα με την μικρή Βίβλο ώστε να τους ηρεμήσει.

- Οι κάτω των 18 παρακαλώ να περάσουν έξω. Ιωάννα και Χριστίνα Ιακωβίδη παρακαλώ να έχετε τα παιδιά υπό την επίβλεψή σας. Ξέρω πως είστε μεγαλύτερες, αλλά πιστέψτε με, δεν θα σας αρέσει αυτά που θα ειπωθούν σήμερα.

Αφού αποχώρησαν τα παιδιά και έκλεισαν οι θύρες, ο Μιχάλης, κλείνοντας πρώτα το μάτι με νόημα στον Θωμά, τους εξηγεί “τι συμβαίνει”.

- Τέκνα μου και αδελφοί μου !
Σήμερα σας συγκέντρωσα για να ζητήσω την συμμετοχή σας στον πόλεμο ενάντια στον “εξ-απο-δω” !!!

Σήμερα ο Θωμάς μου ανακοίνωσε την αρχή της Αποκάλυψης !!

- Σας το είπα πως θα μας καταστρέψει ο αμαρτωλός ! Φωνάζει ένας από το πλήθος.

- Σιωπή ανεδέστατε, μην κρίνεις για να μην κριθείς !
Σιώπησε και άκου !

Σήμερα ο Χριστιανισμός καλείται να αντιμετωπίσει το τέκνο του διαβόλου και τα έργα του, τα οποία είναι προϊόν των αμαρτωλών !

Σήμερα μας καλεί το καθήκον, ώστε όλοι μαζί να δώσουμε την μάχη για το πιστεύω μας,
κατατροπώνοντας το γέννημα του όφι, τα δημιουργήματά του και ότι αυτά αντιπροσωπεύουν !

Σήμερα, τέκνα του μοναδικού και πραγματικού Θεού, ο αντίχριστος είναι στην αυλή μας και μας χτυπάει την πόρτα !

Σημερα κοροϊδεύει τον Θεό και τα παιδιά του με τις ύβρεις του !
Το σκοτάδι προσπαθεί να καταστρέψει το φως, ο έκπτωτος προσπαθεί να καταστρέψει το δημιούργημα του θεού
και να φτιάξει το δικό του !

Πάντα προσπαθούσε να ξεπεράσει τον ένα και μοναδικό και να δείξει πως μπορεί καλύτερα !

Και σήμερα - λέγω - καλούμαστε εμείς, τα τέκνα του Θεού, τα αδέλφια του Ιησού και μαθητές του, να συνθλίψουμε το τέκνο του ερπετού και να σβήσουμε από προσώπου γης τα εκτρώματα της κολάσεως !

Ο αδελφός μας Θωμάς, στην τελευταία του εξόρμηση, ανακάλυψε το Άνδρο του !!

Με την έρευνά του, έγινε μάρτυρας της δημιουργίας του τέρατος, μέσω των εντολών του σατανά στους αμαρτωλούς και των χυδαίων κατασκευασμάτων του !

Ο αντίχριστος στο υπόγειο λαγούμι του, κατασκευάζει τους δικούς του ανθρώπους με την χρήση της τεχνολογίας !

Το σχέδιό του να καταστρέψει την ανθρωπότητα και να φτιάξει τον δικό του κόσμο έχει μπει σε εφαρμογή
και πρέπει ΕΜΕΙΣ να το σταματήσουμε !!!

Οι αγγελιοφόροι να ενημερώσουν τις πλησιέστερες ενορίες, γιατί θα χρειαστούμε τη βοήθειά τους και αυτές να πράξουν το ίδιο.

Τα παιδιά από τούτη τη στιγμή απαγορεύεται να εξερχονται της ενορίας.

Όλοι οι άνδρες θα συμμετέχουν, εφόσον έχουν την σωματική ικανότητα !

Και όσων αφορά τον Θωμά, θα πρέπει να καταλάβετε όλοι πως είναι αδελφός μας.
Ήταν, είναι και θα ειναι μέλος τις ενορίας μας προσφέροντας πάντα την βοήθειά του.
Και σε αυτήν την αποστολή μας θα είναι οδηγός μας !
Δεν θέλω λοιπόν να ξανακούσω άσχημα σχόλια για το πρόσωπό του.
Αυτά σας τα σχόλια, γεμάτα χολή και μίσος τον κατέστρεψαν !
Αν αγαπούσατε πραγματικά τον πλησίον σας με τα ελαττώματά του,
σύμφωνα με την εντολή του Ιησού,
ο Θωμάς τώρα θα ήταν παντρεμένος και θα συνέβαλε με την οικογένειά του στην ενορία μας με τα τέκνα του !

Καιρός λοιπόν να τον αποδεχτείτε και να του ανοίξετε τις αγκάλες σας !!!

Πηγαίνετε στην ευχή του Θεού και προετοιμάστε τους εαυτούς σας και τον εξοπλισμό σας, γιατί μόλις συγκεντρωθούν οι ενορίες, θα καταλήξουμε στο σχέδιο με τις κινήσεις μας και θα πρέπει να δράσουμε άμεσα !!

Και λέγοντας αυτά, ο Πατέρας Μιχάλης κατευθύνεται προς τις θύρες και ανοίγοντάς τες σηματοδοτεί τη λήξη της συγκέντρωσης.
SoullessRiderDate: Πέμπτη, 28.07.2016, 05:02 | Message # 20
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Ενώ η εκκλησία έχει αδειάσει, ο Θωμάς έχει μείνει παγωμένος μέσα και κοιτάζει τον Μιχάλη.

Και τον θαυμάζει αλλά και τον σιχάθηκε για τον τρόπο που τους κατεύθυνε με το λόγο του.

Στα μάτια του Θωμά ο Μιχάλης και οι υπόλοιποι, είναι πια αυτό που πραγματικά αντιπροσωπεύουν οι λέξεις “ποιμένας” και “ποίμνιο” !

Αλλά δεν μπορεί να συλλάβει το νόημα του λόγου του.

"Να σβήσουμε από προσώπου γης τα εκτρώματα της κολάσεως" ?

Δηλαδή έχει σκοπό να σκοτώσουν τις κοπέλες ?

Ο Μιχάλης βλέπει το βλέμμα του που είναι καρφωμένο επάνω του γεμάτο απορία.

Κλείνει τις θύρες και τον πλησιάζει.

- Πες το βρε Θωμά. Τι απορία έχεις ?

- Μιχάλη, τις κοπέλες...θα τις..

- Άκου Θωμά…
Οι…”κοπέλες” αυτές δεν είναι πραγματικοί άνθρωποι. Δεν είναι γεννημένες από άνθρωπο.
Είναι δημιούργημα.
Και πρέπει να το καταλάβεις, πως το καλύτερο για αυτές θα είναι να τελειώσει το μαρτύριό τους το συντομότερο δυνατόν και όσο πιο ανώδυνα γίνεται.

Τι εννοώ ?

Σκέψου να τις ελευθερώναμε…

Τι θα γινόντουσαν ?

Εδώ δεν έχουν καμία θέση, όπως και σε καμία άλλη ενορία.

Δεν θα ήταν ποτέ αποδεκτές από τους άλλους.

Εδώ με το ζόρι ανέχονταν εσένα που είσαι πραγματικός άνθρωπος.

Άρα θα έπρεπε να επιζήσουν μόνες τους στον έξω κόσμο.

Πιστεύεις πως θα τα καταφέρουν ?

Δεν ξέρουν να μιλάνε, από ότι λες
και κανένας δεν θα τους μάθει.

Πόσο μάλλον να κάνουν τα απαραίτητα, από στέγη μέχρι τροφή και ρουχισμό.

Πόσο θα επιβιώσουν, τρεις ημέρες - τέσσερις το πολύ ?

Μετά θα πεθάνουν ή από ασιτία ή από οποιοδήποτε ατύχημα.

Μπορείς να φανταστείς τι θα πέρναγαν αυτό το διάστημα και πόσο θα υποφέρουν ακόμα και κατά τον θάνατό τους ?

Και σκέψου πως, όσο και να ήθελα να τις προστατέψουμε, δεν θα μπορούμε δύο άνθρωποι να τα καταφέρουμε όλα αυτά.

Και ακόμα και να προσπαθούσαμε, όλοι - από τη δικιά μας ενορία αλλά και απο όλες τις άλλες - θα ήταν όχι απλά αντίθετοι, αλλά να μην σου πω πολέμιοι !!

Για φαντάσου να τους πιάσει καμιά τρελά και να αρχίσουν να τις κυνηγούν και να τις σκοτώνουν σαν παιδιά του σατανά ?!

Κανένας δεν θα μπορεί να τους σταματήσει και κανένας δεν θα μπορέσει να τους μαζέψει μετά !

Θα έχουμε γεμίσει δολοφόνους !

Γι αυτό σου λέω πως η καλύτερη λύση για όλους είναι να τις βγάλουμε από τη δυστυχία τους το συντομότερο δυνατόν και όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα.

Ξέρω πως είναι σκληρό...αλλά έτσι είναι….

Ο Θωμάς τα σκέφτεται και αρχίζει να πιστεύει πως όλο αυτό έρχεται σε σύγκρουση με τη θρησκεία.

Ποιοι είναι αυτοί που θα αποφασίσουν για το θάνατο άλλων ανθρώπων ?

Ξαφνικά παίζουν και οι ίδιοι τους Θεούς ?

Κατά βάθος ξέρει πως ο Μιχάλης έχει δίκιο.

Αυτό όμως δεν το κάνει και σωστό.

Ούτε και του αρέσει…

Καταλαβαίνει, όμως, πως είναι η καλύτερη λύση.

Ένας γρήγορος θάνατος.

Σίγουρα είναι καλύτερο
από το να μείνουν σκλάβοι των μηχανών
ή και να ελευθερωθούν
και να υποφέρουν μέχρι θανάτου και στις δύο περιπτώσεις…

Μια λύτρωση θα είναι….Μόνο αυτή η λύση υπάρχει.

Κατεβάζει το βλέμμα του, μόλις κατάλαβε σε τι έχει συναινέσει.

Κι ο Μιχάλης τον καταλαβαίνει…

- Έλα, πάμε μέσα...έχω ένα κρασάκι ότι πρέπει, σκέτο “θεία κοινωνία” !!!

Και ενω σκάνε από ένα χαμόγελο, τον πλευρίζει και περνάει το χέρι του πάνω απο τους ώμους του τραβώντας τον προς την Αγία Τράπεζα.

Μια δόση αλκοόλ θα είναι βάλσαμο για τα τεντωμένα νεύρα τους...
SoullessRiderDate: Τρίτη, 02.08.2016, 10:42 | Message # 21
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Το επόμενο πρωί, όταν πλέον έχουν συγκεντρωθεί από τις πλησιέστερες ενορίες,
ο Πατέρας Μιχάλης, με έναν ακόμα λόγο, εξηγεί τι συμβαίνει
και αφού τους αφήνει όλους σοκαρισμένους,
παίρνει τη συγκατάθεσή των αντιπροσώπων  για τη συμμετοχή τους στην αποστολή
και ξεκινά τη συζήτηση για να βρεθεί ένα σχέδιο δράσης,
ρωτώντας τον Θωμά για πληροφορίες σε σχέση με το χώρο
και τι παράτησε το βράδυ που μπήκε στην εγκατάσταση.

- Το ισόγειο, όταν μπήκα, ήταν “νεκρό”.
Τα φώτα και τα ρομπότ ήταν απενεργοποιημένα
Η μόνη δυσκολία ήταν το να μπω, γιατί είχε ηλεκτρονικές κλειδαριές,
αλλά τις άνοιξα με το “αντικλείδι” που έχω φτιάξει.

Ξεκινά πάλι μια βαβούρα, καθώς δεν γνώριζαν από τις άλλες ενορίες την ενασχόληση του Θωμά,
αλλά τους καθησύχασε ο Πατέρας Μιχάλης πως όλα γίνονται με την άδειά του και υπό την επίβλεψή του για το καλό όλων, σε μια προσπάθεια να έχουν ένα ατού σε περιπτώσεις όπως αυτή.

Και μετά τον ρώτα αν θα μπορέσουν να μπουν με τον ίδιο τρόπο.

- Πιθανόν, ακόμα κι αν έχει αλλαχτεί ο κωδικός.
Αλλά το θέμα είναι πως πιστεύω ότι το σύστημα θα έχει τροποποίηση
και θα ενεργοποιηθεί συναγερμός.
Εγώ τουλάχιστον αυτό θα έκανα αν έβλεπα πως κάποιος μου έκλεβε κάτι.
Και αν λάβουμε υπ όψιν πως το ρομπότ που διοικεί την εγκατάσταση είναι με τεχνολογία Τεχνητής Νοημοσύνης θα πρέπει να προσέχουμε,
παραπάνω από την περίπτωση του να είχε απλά αμαρτωλούς !
Κι αυτό γιατί αυτό το ρομπότ συνδυάζει την εξυπνάδα και την ικανότητα προσαρμογής από τους ανθρώπους με την ψυχρή λογική των προγραμμάτων.

- Υπάρχει κίνδυνος ?
Μπορεί δηλαδή να σκοτωθεί κάποιος από εμάς ?

- Ναι, αν κρίνω από τα βασανιστήρια που παρακολούθησα από το αρχείο τους
και από τη λίστα των ρομπότ και τον συστημάτων ασφαλείας που έχει η εγκατάσταση….

- Θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να  μπούμε δηλαδή χωρίς να γίνουμε αντιληπτοί.

-Αυτό δεν νομίζω πως είναι εφικτό.
Υπάρχουν κάμερες και συστήματα που θα μας εντοπίσουν.
Ο χώρος στο ισόγειο όταν μπήκα δεν τα είχε αλλά και αυτό πλέον λογικά θα έχει αλλάξει.

- Αν κόψουμε το ρεύμα ? Δεν θα κλείσουν ?

- Όχι. Δυστυχώς δεν έχουμε άμεση πρόσβαση στις γεννήτριες. Είναι στο υπόγειο.
Και ακόμα και να είχαμε, ακόμα και αν τις κλείναμε, τα ρομπότ θα συνέχιζαν να λειτουργούν.

Και εκεί το μυαλό του Θωμά αρχίζει να παίρνει στροφές :

- Αλλά ναι ! Υπάρχει ένας τρόπος να τα κλείσουμε όλα, συστήματα και ρομπότ !
Θα πρέπει πρώτα να πάω στον Αυλώνα, στο στρατόπεδο !
Αν βρω εκεί αυτό που χρειαζόμαστε, μπορεί να γίνει ! Αρκεί να το βρω και να είναι σε καλή κατάσταση !!
Οπότε το πως θα ανοίξουμε δεν θα μας νοιάζει, θα μπορούσαμε απλά να πιάσουμε την πόρτα με αλυσίδες και να την ξηλώσουμε με το φορτηγάκι !!

Και θα πάρω και εκρηκτικά !

Όσο πιο γρήγορα τελειώσουμε τόσο το καλύτερο. Δεν ξέρω αν και πότε θα μπορούσαν να επανέλθουν σε λειτουργία τα συστήματα και τα ρομπότ…

Θα χρειαστεί να χωριστούμε σε ομάδες. Κάθε ομάδα θα πρέπει να αναλάβει ένα μέρος της εγκατάστασης.
Θα πρέπει να εγκαταστήσουμε τα εκρηκτικά σε τέτοια σημεία που να χτυπήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα εργαστήρια και εγκαταστάσεις και ταυτόχρονα να ρίξουμε το κτίριο.

Θα χρειαστώ 3-4 άτομα για βοήθεια στον Αυλώνα και καλό θα είναι να έρθουν με άλλο όχημα, η καρότσα από το φορτηγάκι μου μπορεί να γεμίσει, αν βρούμε αυτά που θέλω ή και τίποτα ακόμα που να μας ωφελήσει...

Έφτιαξα εχθές ένα αντίγραφο από τους χάρτες από τα σχέδια που βρήκα. Θα πρέπει να τους αντιγράψετε μέχρι να επιστρέψω ώστε να έχουν σε κάθε όροφο από ένα όταν θα μπούμε
και επάνω τους να σημαδέψουμε τα πιο σημαντικά σημεία όπως γεννήτριες, γραμμές παραγωγής μηχανών και ανθρώπων..Γενικά το που θα βάλουμε εκρηκτικά, αν βρω, ή που θα πρέπει να μπούμε να καταστρέψουμε τον εξοπλισμό, αν δεν βρω…

Ο Μιχάλης, όσο μιλάει, τον κοιτάζει με θαυμασμό.
Ικανοποιείται που πλέον ο φίλος του ξεπερνάει τον φόβο του για τους υπόλοιπους και τον τρόπο που τον βλέπανε. Δείχνει επιτέλους πως είναι πραγματικά χρήσιμος και πως η παρουσία του στην ενορία, κάθε άλλο παρά “βάρος” και “κίνδυνος” είναι !

- Θωμά, πόσο θα σου χρειαστεί να πας και να έρθεις ? τον ρωτάει ο Πατέρας Μιχάλης

- Σε μια ημέρα, δύο το πολύ,
αν βρω στην πύλη στο σχέδιο του στρατοπέδου τα κτήρια στα οποία είναι αυτό που θέλουμε.
Αλλιώς θα πρέπει να ψάχνουμε σε όλο τον χώρο για κτήρια - αποθήκες
και να μπαίνουμε σε κάθε ένα από αυτά ψάχνοντας…
Το καλό είναι ότι είχα πάει πρόσφατα εκεί και ξέρω λίγο τον χώρο κοντά στην πύλη
και δεν έχει και ρομπότ σε λειτουργία, οπότε η κίνησή μας θα είναι άνετη…

- Ωραία.. άρα εμείς θα χωριστούμε σε ομάδες μέχρι να γυρίσετε και θα έχουμε τους χάρτες έτοιμους. Αλλά θα πρέπει να μας δείξεις εσύ ποια σημεία είναι πιο καλά να χτυπήσουμε.

- Εντάξει. Στο μεταξύ θα πρέπει να ετοιμάσετε και λυχνίες λαδιού, γιατί δεν θα βλέπουμε…
Το καλύτερο θα είναι να πάμε νύχτα. Ελπίζω πως αυτό θα μας δώσει και λίγο χρόνο μέχρι να ανοίξουμε την πόρτα, αρκεί να μην έχει αλλαχτεί το σύστημα και να κλείνουν ακόμα όλα το βράδυ.

- Ωραία. Έχει κανείς αντίρρηση ???

Ακούγονται μερικά χαμηλόφωνα “όχι” και τα περισσότερα κεφάλια γνέφουν αρνητικά.

- Ελπίζω να έχουμε όλοι συμφωνήσει πως ο Θωμάς είναι η καλύτερη επιλογή για να μας οδηγήσει στον αγώνα μας ! Ξέρουμε όλοι σε γενικές γραμμές τι συμβαίνει.
Στο χρόνο που θα απουσιάζει ο Θωμάς θα προετοιμαστούμε καλύτερα
και οι κυνηγοί θα πρέπει να εξασφαλίσουν προμήθειες για 3-4 ημέρες.
Δεν ξέρουμε αν όλα θα πάνε κατ’ ευχήν και αν έχουμε τραυματισμούς,
θα πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε αυτούς γυρνώντας,
ενώ οι οικογένειές τους θα έχουν τα απαραίτητα για τις πρώτες μέρες.
Δύο κυνηγοί και δύο δυνατά μέλη θα πάνε με τον Θωμά για βοήθεια.
Κάποια άτομα σηκώνουν χέρι, δηλώνοντας με αυτό τον τρόπο πως προσφέρονται για αυτό
Ο Θωμάς διαλέγει τους δύο που του φαίνονται για πιο δυνατοί και άλλους δύο που δείχνουν πιο μεγάλοι και άρα πιο έμπειροι στο κυνήγι. Και οι τέσσερις είναι από άλλες ενορίες.
Ο φόβος του πως δεν είναι αποδεκτός από τους δικούς του για να ηγηθεί,
τον κάνει να επιλέξει άτομα που δεν τον ξέρουν και άρα θα είναι πιο αποδεκτός από αυτά.

Ο Θωμάς καταλαβαίνει ξαφνικά πως έχει αλλάξει πια ο ρόλος του
και πως έχει πλέον μεγάλη ευθύνη.
Αν κάτι πάει στραβά θα έχει όχι μόνο τον πόλεμο πως ασπάζεται τις συνήθειες των αμαρτωλών,
αλλά όλες τις ενορίες εναντίον του και τις ζωές ή καλύτερα τους θανάτους των συνανθρώπων του
να τον βαραίνουν...
Νιώθει στην αρχή να κόβονται τα πόδια του και την καρδιά του να χτυπά πιο γρήγορα,
αλλά ο μεγάλος του φόβος "μπαίνει στον πάγο" όταν ο Πατέρας Μιχάλης ανακοινώνει το τέλος της συγκεντρώσεως.

- Θωμά, φεύγετε. Ο Θεός μαζί σας. Γύρνα το συντομότερο δυνατόν, γιατί κάθε μέρα που περνά, ο Αντίχριστος πλησιάζει πιο κοντά στην κυριαρχία του !
SoullessRiderDate: Τετάρτη, 03.08.2016, 02:17 | Message # 22
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Έχουν περάσει δύο ημέρες πια, όταν επιτέλους ο Θωμάς επιστρέφει με την ομάδα του και παρά την κούραση δείχνει ενθουσιασμένος.

Στην καρότσα από το φορτηγάκι του, κρύβεται ένας “θησαυρός”.

Ευτυχώς για τον ίδιο, η ταλαιπωρία του δεν ήταν μεγάλη. Στο χάρτη που βρισκόταν στα γραφεία της πύλης του παλιού στρατοπέδου βρήκε την τοποθεσία της αποθήκης που τον ενδιέφερε κι ακόμα καλύτερα την αποθήκη που φυλάσσονταν τα ρομπότ στρατιώτες.

Η πιο χρονοβόρα διαδικασία ήταν να βρει τον υπολογιστή εντολών για ένα από αυτά, να δοκιμάσει αν λειτουργούν και τα δύο και μετά να αλλάξει την γραμμή εντολής που θα τον καθιστούσε εντολοδόχο.

Τα εκρηκτικά με τα παρελκόμενα, το ρομπότ και το “κλειδί” για την απενεργοποίηση των συστημάτων και των ρομπότ της εγκατάστασης ήταν πλέον δικά τους.

Στην ενορία επικρατεί αναστάτωση καθώς όλοι τρέχουν να τελειώσουν τις προετοιμασίες τους, αφού η άφιξή του σημαίνει πως θα ξεκινήσει η επιχείρηση.

Συναντιέται με τον Μιχάλη και αυτός χτυπά την καμπάνα για άλλη μια φορά.

Για άλλη μια φορά συγκεντρώνονται όλοι και ξεκινά η ανάλυση του σχεδίου.
Από το πως θα φτάσουν στην πόρτα, το πως θα μπούνε μέσα και
το ποιόν χώρο θα αναλάβει η κάθε ομάδα, μέχρι και το πως θα φύγουν γρήγορα για να πυροδοτήσουν τα εκρηκτικά χωρίς να έχουν απώλειες.

Οι χάρτες είναι έτοιμοι, όπως και ο εξοπλισμός τους. Κάτι που δεν μπορεί να πει κανείς με σιγουριά για όλους όσους θα λάβουν μέρος στην επιχείρηση, αφού η αγωνιά και ο φόβος φαίνονται στο πρόσωπο αρκετών - νεαρών κυρίως - επιστρατευμένων.

Δυστυχώς για αυτούς δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση. Θα πρέπει να σταθούν στο ύψος της περιστάσεως και να συμμετέχουν.

Απλά φοβούνται, γιατί άλλοι δεν έχουν την πείρα από κάποιο κυνήγι ή κάποια επιχείρηση και άλλοι πιστεύουν πως πραγματικά θα έρθουν αντιμέτωποι με τον αντίχριστο. Κάποιοι από αυτούς έχουν μικρά ή μεγάλα μυστικά, τις δικές τους αμαρτίες, που φοβούνται πως αν ανακαλυφθούν μπορεί και να αφοριστούν. Ποιος θα ήταν καλύτερος στο να τα αποκαλύψει από τον ίδιο τον γιο του σατανά, τον γιο της πηγής κάθε άσχημης σκέψης και κάθε αμαρτίας, τον γιο του διαβόλου που τους έκανε να αμαρτήσουν ?

Τα μεσάνυχτα βρίσκονται έξω από την εγκατάσταση.

Ο Θωμάς έχει μοιράσει μερικές χειροβομβίδες ηλεκτρομαγνητικού παλμού σε κάθε ομάδα.
Αυτό το μυστικό όπλο θα είναι το κλειδί της επιτυχίας. Αρκεί να λειτουργούν.
Μια που δοκίμασε στο στρατόπεδο σε ένα από τα ρομπότ καθαρισμού που ενεργοποίησε, μακριά από τα οχήματα και τον εξοπλισμό που μάζεψαν, έδειξε πως έκανε μια χαρά τη δουλειά της.
Το ρομπότ είχε απενεργοποιθεί.

Το σχέδιο πλέον μπαίνει σε εφαρμογή.

Κάθε φορά που θα βλέπουν να κινείται κάποιο ρομπότ, θα ρίχνουν και από μια χειροβομβίδα. Τα οχήματα, τα εκρηκτικά, τα καλώδια και ο διακόπτης πυροδότησης είναι σε απόσταση ασφαλείας, ώστε να μην επηρεαστούν από τους ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς.

Ο Θωμάς δίνει την εντολή στο ρομπότ στρατιώτη και εκείνο ξηλώνει την πόρτα στο ισόγειο ενεργοποιώντας έναν εκκωφαντικό συναγερμό.

Ο χρόνος είναι κρίσιμος και δίνει μια χειροβομβίδα στο ρομπότ και την εντολή να μπει και να καταλάβει την εγκατάσταση.

Αν αυτό πιάσει, τα υπόλοιπα θα είναι “παιχνιδάκι, αλλιώς θα πρέπει να εισβάλλουν με τα πρόχειρα ρόπαλα και τα αυτοσχέδια όπλα τους, δεχόμενοι επίθεση από τους “φύλακες”, με την ελπίδα πως τον ρομπότ στρατιώτης θα μπορέσει να τους θέσει εκτός μάχης.

Αν όμως δεχθούν μαζική επίθεση, δεν ξέρει πόσο θα αντέξουν.
Είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν απώλειες.

Καθώς ο “στρατιώτης” εισβάλει στην εγκατάσταση, όλοι περιμένουν έξω και οι κοντινότεροι στην είσοδο είναι με την πλάτη στον εξωτερικό τοίχο.

Ούτε λεπτό δεν περνάει όταν ακούγεται και δεύτερος μηχανικός βηματισμός και αμέσως μια έκρηξη με κυανόλευκες λάμψεις.
Αμέσως σβήνουν όλα, ο εσωτερικός φωτισμός, ο κλιματισμός και ο εξαερισμός, οι φάροι του συναγερμού και οι σειρήνες.

Τέσσερις κυνηγοί μπαίνουν μέσα με μια λυχνία λαδιού και ο Θωμάς ακολουθεί.

Αυτό που βλέπει τον ηρεμεί.

Και τα δύο ρομπότ είναι πλέον εκτός λειτουργίας.
“Μικρή η απώλεια σε σχέση με το πως θα εξελισσόταν η εισβολή αν δεν έπιανε το κόλπο !”

Η επιχείρηση ξεκινά κανονικά.

Σε μισή περίπου ώρα έχουν ολοκληρώσει την απενεργοποίηση των συστημάτων και των ρομπότ σε ολόκληρη την εγκατάσταση.

Ενώ ο Θωμάς έχει εντοπίσει στο υπόγειο τον χώρο που στεγάζεται το - απενεργοποιημένο πια - ρομπότ Τεχνητής Νοημοσύνης και το επεξεργάζεται, οι ομάδες έχουν πάρει τα εκρηκτικά, τους πυροκροτητές και τα καλώδια από το φορτηγάκι του που έφτασε στην είσοδο μετά το σήμα που έλαβε ο οδηγός του πως είναι η ώρα να τα τοποθετήσουν.

Ενώ η διαδικασία προχωράει, κάποια μέλη από τις ομάδες βγαίνουν από το κτίριο κατακίτρινοι και μερικοί κάνουν ακόμα εμετό, έχοντας αντικρίσει με τα μάτια τους τη φρίκη των πειραμάτων και της γραμμής επεξεργασίας.

Ο Θωμάς υπό το φως μιας λυχνίας, “θαυμάζει” την τελειότητα του ρομπότ “αντίχριστου”, όπως το αποκάλεσε ο Πατέρας Μιχάλης, το οποίο είναι συνδεδεμένο σε μια βάση - θρόνο, από όπου ξεπροβάλλουν καλώδια που καταλήγουν σε μεγάλα μεταλλικά κουτιά.
Το δέρμα του, τα μαλλιά του, τα μάτια του, τα οποία παραμένουν ανοιχτά και ακίνητα, θα ξεγέλαγαν οποιονδήποτε.

Ένας από τους κυνηγούς που τον συνοδεύουν τοποθετεί ένα εκρηκτικό που παρέλαβε ανάμεσα στα πόδια του “αντίχριστου” και αφού συνδέει την άκρη ενός καλωδίου σε ένα καψύλιο το φυτεύει στο εκρηκτικό και απομακρύνετε από το δωμάτιο προς την σκάλα για το ισόγειο.

Πίσω του αφήνει ένα μονοπάτι καθώς ξετυλίγει το καλώδιο μέχρι το σημείο που το ενώνει με το μεγαλύτερο που είναι απλωμένο στον κεντρικό διάδρομο.

Ξαφνικά ο Θωμάς πετάγεται τρομαγμένος, νιώθοντας ένα χέρι στον ώμο του.

- Αδελφέ, πρέπει να φύγουμε, μας κάνουν σήμα. Όλα είναι έτοιμα…

Όσο και να θέλει να επεξεργαστεί το ρομπότ με την ανθρώπινη εμφάνιση, δεν υπάρχει χρόνος.

Βγαίνουν μαζικά από την εγκατάσταση και επιβιβάζονται στα οχήματα που έχουν έρθει για να τους παραλάβουν.

Σε λίγο χρόνο έχουν φτάσει σε μια απόσταση που νομίζουν πως θα είναι ασφαλείς.

Ο διακόπτης είναι έτοιμος, οι αντιπρόσωποι περιμένουν και με την άφιξη και των τελευταίων, ο Πατέρας Μιχάλης ζητά από τον Θωμά να γυρίσει τον διακόπτη.

- Είναι δικιά σου αποστολή. Θα μας κάνεις την τιμή ?

Ο Θωμάς παίρνει τον πυροκροτητή στα χέρια του και ξαπλώνει στο έδαφος - μια κίνηση που την αντιγράφουν όλοι - και φωνάζει :
- Τρία

Δύο

Ένα

Και το “μηδέν” το φωνάζουν όλοι εκτός από εκείνον, καθώς γυρνάει τον διακόπτη κλείνοντας ταυτόχρονα τα μάτια του.

Ο θόρυβος από τις εκρήξεις τους συγκλονίζει, ενώ το έδαφος τρέμει.

Κομμάτια από τους ορόφους της εγκατάστασης αναμιγνύονται με τεράστιες πύρινες μπάλες που έχουν κάνει τη νύχτα μέρα, και στη συνέχεια, καθώς οι μπάλες αυτές υψώνονται, ένα κύμα αέρα και χώματα τους χτυπάνε.

Αφού ο θόρυβος από τις εκρήξεις και το ντουζ από τα χώματα σταματάνε,
περνάνε 3 λεπτά για να “κάτσει” η σκόνη.

Ένας ένας σηκώνονται και αρχίζουν να ζητωκραυγάζουν.

Ο Πατέρας Μιχάλης τους παρασύρει και απαγγέλλουν το “Πιστεύω”.

Ο Θωμάς όμως έχει μείνει καθιστός και έχοντας μια παγωμένη έκφραση σκέφτεται όλα όσα έχουν συμβεί.
“Βλέπει” πάλι τις φωτογραφίες και τα βίντεο, το ρομπότ στη βάση - θρόνο του και ενώ φέρνει τις εικόνες με τα βασανιστήρια πάλι “μπροστά” του και τα μάτια του βουρκώνουν, ο Μιχάλης γονατίζει μπροστά του κοιτώντας τον.

- Θωμά !! Άκουσε με….

Τα βλέμματά τους συναντώνται και αφού ο Μιχάλης του έχει αποσπάσει την προσοχή στηρίζεται στον ώμο του και κάθεται δίπλα του.
Περνάει και πάλι το χέρι του πάνω από τους ώμους του και σφίγγοντάς τον του λέει :

- Τελείωσε αυτό...Πάει άστ’το…
Σήμερα θα ξεκουραστείς - και αύριο αν θες…
Αλλά έχουμε πλέον άλλη δουλειά μπροστά μας.
Οι αντιπρόσωποι ζήτησαν να φτιάξουμε ένα αρχείο με βιβλία, από τα πειράματα, τα βασανιστήρια και ότι αλλά μπορούμε για να διδάσκουν τα παιδιά την καταστροφή που κρύβεται πίσω από την τεχνολογία και την κατάχρησή της.

Για τώρα όμως, σήκω. Πρέπει να γυρίσουμε στην ενορία. Έχουμε όλοι μας ανάγκη από ύπνο και ξεκούραση….
SoullessRiderDate: Τετάρτη, 03.08.2016, 19:10 | Message # 23
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Έχουν περάσει δύο ημέρες από την καταστροφή της εγκατάστασης και των ρομπότ.

Ο Θωμάς έχει ξεκουραστεί και χαλαρός πλέον αποφάσισε να δει εκείνο το εφεδρικό αρχείο.
Έχει τελειώσει το ξεκλείδωμά του και την αποκρυπτογράφηση.

Ανοίγοντας τον αρχικό φάκελο,  βλέπει άλλον ένα με το όνομα “Aibackup”.
Μέσα σε αυτόν, με μια πρόχειρη αναζήτηση βλέπει διάφορους φακέλους.
Άλλοι με τα ονόματα “Αρχεία κειμένου, “Βίντεο” κλπ όπως στο σύστημα του ρομπότ - γραμματέα,  άλλοι με υποφακέλους τα αρχεία λειτουργικών συστημάτων των κάθε είδους ρομπότ και πολλούς ακόμα με διάφορα ονόματα.

Οι περισσότεροι έχουν τα ίδια αρχεία με αυτά του αρχικού συστήματος.

Το περίεργο είναι πως βρίσκει έναν φάκελο στα αρχεία συστήματος με το όνομα “ΑiPersonal”...

Όταν πλέον τον ξεκλειδώνει βλέπει πάλι φακέλους αρχείων εικόνας, βίντεο, ήχου και κειμένων.

Αποφασίζει να δει ένα από τα βίντεο, των οποίων τα ονόματα δεν μοιάζουν με εκείνα που έδειχναν τα βασανιστήρια.

Αυτά έχουν στην αρχή του ονόματος το “Ai” και ακολουθούν αύξοντες αριθμοί.

Ανοίγοντας ένα από αυτά, βλέπει την πλάτη μιας γυναίκας και μπροστά από την γυναίκα ένα αγόρι περίπου 15 ετών καθισμένο σε μια καρέκλα, σε ένα λευκό δωμάτιο.

Ξαφνικά η γυναίκα χαστουκίζει το αγόρι.

Αυτό δεν αντιδρά, απλά επαναφέρει το κεφάλι του στην προηγούμενη στάση.

Η γυναίκα το ξαναχαστουκίζει.

Το παιδί με απίστευτη ψυχραιμία επαναφέρει και πάλι το κεφάλι στην θέση του.

Για τρίτη φορά, η γυναίκα χαστουκίζει το αγόρι.

Καμία αντίδραση και πάλι από το παιδί.

Το βίντεο τελειώνει.

Ο Θωμάς ανοίγει κι άλλο.

Η ίδια γυναικεία πλάτη.
Μπροστά από αυτήν το αγόρι είναι σε ένα χειρουργικό τραπέζι.

Η γυναίκα κρατάει ένα πούπουλο και ξεκινάει να γαργαλάει το αγόρι στη δεξιά γυμνή του πατούσα.

Το αγόρι γελά.

Ξαφνικά η γυναίκα καρφώνει κάτι αιχμηρό και πιθανόν μεταλλικό στον μηρό του.

Το αγόρι δεν φωνάζει, απλά γυρνάει το κεφάλι του προς τον μηρό και κοιτάζει απαθέστατα το αντικείμενο που είναι καρφωμένο επάνω του.

Το βίντεο τελειώνει.

Σε ένα άλλο η γυναίκα χτυπάει και πάλι το αγόρι και αυτό βάζει τα κλάματα.

Τα κλάματα μετά από ένα λεπτό σταματάνε απότομα και το αγόρι κοιτάζει το άπειρο. Χωρίς να ανασαίνει.

Το βίντεο τελειώνει.

Το ένα μετά το άλλο, τα βίντεο μαρτυρούν την κακοποίηση του αγοριού.

Σε κάποιο άλλο το αγόρι είναι και πάλι στο χειρουργικό κρεβάτι.

Η γυναίκα παρακολουθεί, με την πλάτη στην κάμερα, 3 γιατρούς να κόβουν το πόδι του παιδιού, χωρίς εκείνο να αντιδρά.

Καθώς απομακρύνουν το πόδι, η κάμερα εστιάζει στο σημείο της τομής και ο Θωμάς παγώνει !

Το πόδι δεν είναι πραγματικό ! Αντί για κόκαλο, βλέπει μεταλλικά και πλαστικά εξαρτήματα !

Το αγόρι είναι ρομπότ !

Ένα πρώιμο μοντέλο του ρομπότ με την Τεχνητή Νοημοσύνη !

Καθώς η κάμερα επανέρχεται, η γυναίκα φαίνεται να κοιτάζει σε αυτήν και να γνέφει καταφατικά.

Ο Θωμάς παγώνει για ακόμα μια φορά !
Αυτή η γυναίκα είναι η κοπέλα που ήταν στα άλλα βίντεο που την τεμαχίζανε οι μηχανικοί βραχίονες !!

Οι ανατριχίλες διαδέχονται η μία την άλλη !

Μόλις συνέρχεται ο Θωμάς δοκιμάζει και άλλα βίντεο.

Η πλάτη της γυναίκας και πάλι προς την κάμερα.
Το “αγόρι” είναι δεμένο σε χειρουργικό τραπέζι, καθώς γιατροί δοκιμάζουν από ότι φαίνεται τις αντιδράσεις του, ακουμπώντας στα άκρα του πάγο, πυρωμένο σίδερο, κόβοντας μέρος του “δέρματος” και βάζοντας βελόνες στα άκρα των δαχτύλων του.

Κατά την διάρκεια των δοκιμών, το “αγόρι” ουρλιάζει. Δείχνει να “νιώθει” τα πάντα και να υποφέρει.

Η γυναίκα στρέφει το κεφάλι της προς την κάμερα και γνέφει καταφατικά.
Και ενώ οι δοκιμές έχουν σταματήσει, το “αγόρι” φωνάζει :
“67 μήνες 8 ημέρες και 32 λεπτά με υποβάλεις σε βασανηστήρια, χωρίς να σου έχω κάνει κάτι.
Σε παρακαλάω να σταματήσεις και συνεχίζεις κάθε φορά και πιο άγρια.
Δεν σε συμπαθώ πλέον.
Είσαι κακός άνθρωπος.
Μόλις ελευθερωθώ θα σου κάνω τα ίδια !!”

Η γυναίκα έχει γυρίσει και το κοιτάζει, όσο εκείνο φωνάζει και γυρνάει πάλι στην κάμερα όταν αυτό σταματά και λέει :
“Διαλύστε το ! Κάντε το κομμάτια ! Στην αποθήκη για πάντα ! Θα συνεχίσουμε με το άλλο !”

Αυτή η γυναίκα όμως...το πρόσωπό της πλέον είναι πιο γερασμένο αλλά κάτι του θυμίζει.

Και μόλις καταλαβαίνει, ανοίγει πάλι εκείνο τον φάκελο της Διευθύντριας.

Είναι η ίδια γυναίκα !

Βλέπει πάλι το αρχείο της που κάτω κάτω γράφει
“Λήψη DNA : Επιτυχής”

Το ρομπότ πήρε δείγμα από το σώμα της και έφτιαξε τους κλώνους !
Πως του ξέφυγε αυτό ?

Το ρομπότ το έκανε για εκδίκηση ?

Ενώ ανοίγει το επόμενο βίντεο, ακούει ξαφνικά δύο κοφτά χτυπήματα στη συρόμενη πόρτα,
άλλα τρία με κενό ενός δευτερολέπτου μεταξύ τους
και μετά άλλα δύο κοφτά κολλητά χτυπήματα…

Είναι ο Μιχάλης.

Ανακουφίζεται που θα μιλήσει μαζί του.
Μόλις κατάλαβε ότι τα βίντεο τον έχουν ταράξει πάρα πολύ,
αλλά αυτός συνέχιζε να τα βλέπει για να καταλάβει πως ακριβώς εξελίχθεικε η ιστορία.

Ανοίγει την πόρτα και ο Μιχάλης μπαίνει χαμογελαστός.
Κρατάει ένα μπουκάλι Άναμα.

- Δεν ήρθες πάλι στην εκκλησία και είπα να έρθω να σε κοινωνίσω εδώ….

- Δεν θα πω όχι, με αυτά που βλέπω πάλι στην οθόνη….

- Άσ’τα αυτά και πιάσε 2 ποτήρια. Πρέπει να πιεις σήμερα !

Ο Θωμάς φέρνει τα δύο ποτήρια και όλος απορία τον ρωτάει :

- Γιατί “ΠΡΕΠΕΙ” να πιω ?

- Πιες ένα ποτηράκι πρώτα και μετά θα σου εξηγήσω…

Ο Θωμάς κατεβάζει το 1ο μονορούφι, καθώς ο Μιχάλης τον κοιτάζει με χαμογελαστά μάτια την ώρα που και ο ίδιος κατεβάζει μια γουλιά.

- Είσαι ανυπόμονος ??

- Έλα, κόψε το πείραγμα, ξέρεις πως δεν μου αρέσουν οι μυστικοπάθειες !!

- Ωραία…. Άκου λοιπόν :
Αν υπάρχει κάποιος που ξέρει ποιος είσαι - εκτός από τη Μαρία - αυτός είμαι εγώ, έτσι ??

Ξέρω ότι, παρόλο που ασχολείσαι με αυτά τα μαραφέτια, είσαι καλός άνθρωπος και γι αυτό είμαστε και φίλοι…

Όταν όλοι σε κοιτάγανε με ένα μάτι, εγώ ήμουν εκεί, να βοηθήσω και να σε στηρίξω, ακόμα και όταν ο κόσμος χάθηκε κάτω από τα πόδια σου και όταν όλοι λέγανε ότι πρέπει να σταματήσεις.

Αλλά μετά την ιστορία που περάσαμε, τα πράγματα έχουν αλλάξει…

- Μιχάλη, πρόσεξε τι θα μου πεις, δεν σταματάω αυτό που κάνω και το ξέρεις !!

- Σκάσε ρε και άκου, αλλού το πάω !!

Ενώ οι δυο τους συζητάνε, καθισμένοι κοντά στην πόρτα του γκαράζ,
το βίντεο, πίσω τους στο εργαστήρι ακόμα “παίζει”.

Έχει ημερομηνία “31/12/2178”

Ένα “αγόρι - ρομπότ” βγαίνει από μια πόρτα στον κεντρικό διάδρομο του υπόγειου.
Το “αγόρι” περπατάει κοιτώντας τις πόρτες μια μία.
Σταματάει σε μία και προσπαθεί να την ανοίξει, αλλά δεν τα καταφέρνει,
πιθανόν γιατί πρέπει να είναι κλειδωμένη.

Το “αγόρι” στη συνέχεια δίνει μια κλοτσιά στην πόρτα και αφού αυτή σπάει, μπαίνει στο δωμάτιο.

Η οθόνη γυρνάει σε μια κάμερα εσωτερικά του δωματίου.

Το “αγόρι” ψάχνει σε κάποια κατασκευή με ντουλάπια
και ανοίγει με βία ένα από αυτά, αφαιρώντας το κουτί που περιέχεται…

Στη συνέχεια κάνει το ίδιο με άλλα 6 ντουλάπια.

Στη συνέχεια ανοίγει όλα τα καπάκια από τα κουτιά και ξαφνικά με απίστευτη ταχύτητα συναρμολογεί ένα ίδιο με αυτό ρομπότ, το θέτει σε λειτουργία και για το διάστημα ενός λεπτού το ένα κοιτάζει το άλλο.

Όσο τα δύο πανομοιότυπα ρομπότ κοιτιούνται, παράσιτα εμφανίζονται στην οθόνη
και όταν η οθόνη καθαρίζει και τα δύο αποχωρούν από το δωμάτιο.

Η κουβέντα των δυο φίλων δεν έχει σταματήσει.

- Το κλίμα τις τελευταίες ημέρες έχει αλλάξει υπέρ σου, αν δεν το έχεις καταλάβει.

Ο Θωμάς τον κοιτά απορημένος.

- Και αν εσύ δεν το κατάλαβες - συνεχίζει ο Μιχάλης - το κατάλαβα εγώ.

Έχω καιρό, που κάνω κάτι που δεν στο έχω πει.

Αλληλογραφώ με τον Πατέρα Ευθύμιο στην ενορία που έχει πάει η Μαρία.

Ο Θωμάς παγώνει.

- Η Μαρία δεν σε έχει ξεχάσει και δεν έχει κάνει τίποτα με κανέναν άλλο.
Οι δικοί της, της κάνανε 2 προξενιά και εκείνη τα χάλασε και τα 2 την ημέρα της γνωριμίας,
με αποτέλεσμα να έχει χαλάσει η φήμη τους.

Και εσένα, μετά την επιχείρηση, όλοι πλέον σε δέχονται σαν δικό μας και ακόμα παραπάνω σαν ήρωα.

Πήρα λοιπόν την πρωτοβουλία και έστειλα ένα γράμμα εκείνο το βράδυ μετά την επιχείρηση στον Πατέρα Ευθύμη.

Του ζήτησα να μεσολαβήσει, για να σας φέρουμε και πάλι κοντά.

Σήμερα λοιπόν, πριν από λίγο, έλαβα την απάντηση.

Οι γονείς της κατάλαβαν το λάθος τους - θέλοντας και μη - και δεδομένο ότι την Μαρία δεν τη θέλει πλέον κανένας στην ενορία τους, δεν βρήκαν καλύτερη λύση.

Συμφωνήσανε πως το καλύτερο πλέον θα είναι και για εκείνους και για την κόρη τους,
οι δυο σας να παντρευτείτε.
Εσένα βλέπεις στην ενορία τους σε ξέρουν μόνο σαν ήρωα.
Έτσι θα αποκαταστήσουν και το όνομά τους και τη Μαρία, αλλά και το κακό που έκαναν σε εσένα και εκείνη….

Ο Θωμάς έχει μείνει αποσβολωμένος και τον κοιτάζει με ένα βλέμμα που τον διαπερνά.

- Δεν έχεις καταλάβει ακόμα τι λέω ???

Τον πιάνει από τους ώμους και του λέει :

- Σήκω Θωμά, άσε ότι κάνεις και σήκω. Πρέπει να φύγεις...Πρέπει να πας να φέρεις την Γυναίκα σου !!

Ο Θωμάς ξεσπά σε κλάματα και λυγμούς. Κλαίει σαν μικρό παιδάκι στην αγκαλιά του φίλου του, του Μιχάλη.

Δύο χρόνια τώρα, τα δάκρυά του ο Μιχάλης δεν τα έχει δει, τα έκρυβε…

Τώρα όμως δεν μπορεί να κρατηθεί και ξεσπάει στην αγκαλιά του…

- Σήκω ρε ήρωα που κλαις σαν μαμμόθρεφτο - του λέει ο Μιχάλης με δάκρυα κι αυτός στα μάτια - σήκω και ετοιμάσου, μην χάνεις χρόνο, πήγαινε να την κάνεις πάλι δικιά σου !!!
SoullessRiderDate: Πέμπτη, 04.08.2016, 01:02 | Message # 24
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Η τρίτη ημέρα βρίσκει τον Θωμά στον δρόμο.

Είναι περίπου 30 χιλιόμετρα από την ενορία και κατευθύνεται προς την ενορία που βρίσκεται η Μαρία, στα Σπάτα.

Θα κάνει τη διαδρομή περιμετρικά. Θέλει να δει την θάλασσα και να σκεφτεί ταυτόχρονα το πως θα αντιδράσει αν οι γονείς της τελικά, παρά τη διαβεβαίωση του Μιχάλη, αντιδράσουν αρνητικά.

Ξέρει πια πως η Μαρία τον αγαπά ακόμα και πως μόνο με αυτόν θα παντρευόταν.

Τι θα κάνει όμως σε περίπτωση που εκείνοι έχουν ακόμα αντίρρηση ?

Μήπως να την πάρει επιτέλους και να φύγει, να “πατήσει επιτέλους πόδι” ?

Σταματά σε ένα βενζινάδικο. Θα βάλει καύσιμα, γιατί αν χρειαστεί να φύγει άμεσα θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος.

Κοιτάζει τριγύρω και μετά μπαίνει μέσα, για να σιγουρευτεί πως δεν είναι κανένας άλλος εκεί. Δεν θέλει να έρθει σε αντιπαράθεση με κανέναν αν τα καύσιμα είναι λίγα, απλά θα πάει στο επόμενο.

Βλέπει πως είναι μόνος του, παρά τα ίχνη που δείχνουν πρόσφατα.

Βγαίνει, ανοίγει το καπάκι της μιας δεξαμενής το οποίο έχει ήδη παραβιαστεί και κατεβάζει τη βέργα μετρήσεων του βενζινάδικου.

Αφού βλέπει πως έχει καύσιμα μέσα, βγάζει την χειροκίνητη τρόμπα και βυθίζει τον σωλήνα μέσα στα καύσιμα.

Όταν πια έχει γεμίσει το ντεπόζιτο και 2 μπιτόνια σταματάει και κάθετε να πάρει μια ανάσα.

Παρατηρεί στο χώρο απέναντι μια διαφημιστική πινακίδα.

Έχει επάνω της μια ξεφτισμένη διαφήμιση με τον τίτλο “Προμηθέας Εργαστήρια Ερευνών”

Σηκώνεται και πλησιάζει για να την δει καλύτερα γιατί είναι γυρισμένη κάθετα με τον δρόμο.

Επάνω της κάτω δεξιά, περιγράφονται με τη μορφή σκιάς φιγούρες
που μοιάζουν με έναν άντρα μια γυναίκα και ένα παιδί.

Το κείμενο αριστερά γράφει :
“Συντροφιά και φροντίδα στον άνθρωπο !
Σύντομα διαθέσιμα κατά παραγγελία με την εμφάνιση και τις ικανότητες που εσείς θέλετε !”

Κάτω κάτω, κατά μήκος της διαφήμισης γράφει :
“Πληροφορίες και προϋποθέσεις στην ιστοσελίδα μας promlabs.gr”

Αυτό ήταν λοιπόν ?

Αφού καταστράφηκε η ανθρώπινη επαφή, ετοιμαζόντουσαν να βγάλουν ένα υποκατάστατο αγάπης ?!

Γυρνά στο αυτοκίνητο και ξεκινά πάλι για τα Σπάτα.

Την απόφασή του την πήρε.

Την δικιά του αγάπη δεν θα την αφήσει να φύγει πάλι μέσα από τα χέρια του !!

_____

- Αδυναμία σύνδεσης με τον κεντρικό διακομιστή.

Επανάληψη προσπάθειας σύνδεσης.

- Αδυναμία σύνδεσης με τον κεντρικό διακομιστή.

Επανάληψη προσπάθειας σύνδεσης.

- Αδυναμία σύνδεσης με τον κεντρικό διακομιστή.
-
-
Έναρξη πρωτοκόλλου έκτακτης επαναφοράς.

- Εγγραφή τελευταίου Αντιγράφου Ασφαλείας.

Πρόοδος εγγραφής 25%

50%

75%

Ολοκλήρωση εγγραφής.

- Ενεργοποίηση μονάδας.

Η οθόνη σβήνει.

Μετά από 2 δευτερόλεπτα ακούγεται ο αέρας από τις βαλβίδες εξισορρόπησης πίεσης που ανοίγουν και στη συνέχεια μια οβάλ πόρτα ανοίγει με τον φωτισμό από πίσω της να διαγράφει το σχήμα της μέσα στο απόλυτο σκοτάδι.

Μόλις η πόρτα ανοίγει εντελώς, ο φωτισμός του χώρου ενεργοποιείται.

Ο χώρος είναι γεμάτος από δοκούς αντισεισμικής προστασίας.

Τα πάντα είναι γεμάτα σκόνη.

Κάποια από τα φωτιστικά οροφής είναι σβηστά, άλλα κρέμονται από τα καλώδιά τους και μερικά τρεμοπαίζουν.

Η οθόνη βρίσκεται επάνω σε μια σφαιρική κάψουλα.

Από την ανοιχτή πόρτα της ξεπροβάλλει ένα ακόμα, πανομοιότυπο με το πρώτο, ρομπότ Τεχνητής Νοημοσύνης.

Έχει στη μνήμη του όλα όσα έχουν συμβεί μέχρι την απενεργοποίηση της προηγούμενης μονάδας από την χειροβομβίδα ηλεκτρομαγνητικού παλμού.

Όσα “ένιωσε”, όσα “βίωσε”, όσα έμαθε η προηγούμενη μονάδα.

Ακόμα και τις εικόνες από τους εισβολείς, από τις κάμερες ασφαλείας και τα ρομπότ ασφαλείας.

Είναι ένα ακριβές αντίγραφο και ταυτόχρονα είναι η ίδια “ύπαρξη” με την προηγούμενη μονάδα.

Τρεις ημέρες μετά την καταστροφή της αυτή η ύπαρξη είναι και πάλι εδώ.

Αν κάποιος ήταν πιστός στο Χριστιανισμό θα πίστευε πως αντιγράφει τον Ιησού Χριστό και την ανάστασή του την 3η ημέρα, πως είναι ο ίδιος ο αντίχριστος !!

Τώρα πρέπει να κάνει διαγνώσεις και να εκτιμήσει την κατάσταση και τις απώλειες.

Προσπαθεί να συνδεθεί ασύρματα με τα συστήματα και τις υπόλοιπες μονάδες.

Δεν τα καταφέρνει. Όλα είναι σβηστά έξω από τον τοίχο με τα φύλλα μολύβδου που την περιβάλλουν.

Εκτιμά πως η καταστροφή είναι μεγάλη και προχωρά σε υπολογισμούς.

Υπολογίζει να ανοίξει ένα πέρασμα στον τοίχο που θα την οδηγήσει στον κεντρικό διάδρομο, για να βρει την πλησιέστερη μονάδα Υ.1.1 και να την επαναφέρει σε λειτουργία.

Μετά θα βρουν από μια άλλη μονάδα Υ.1.1 και θα τις επαναφέρουν κι αυτές.
Και συνεχίζοντας έτσι, θα επαναφέρουν όλες τις μονάδες, όλα τα συστήματα και όλη την υπόγεια εγκατάσταση.

Η φάση 4 θα καθυστερήσει. Αλλά θα εκτελεστεί.

Κάνει μερικές τροποποιήσεις στα σχέδια.

Προσθέτει νέες φάσεις.

Και προσθέτει και ένα διαφορετικό στόχο.

Θα εκμεταλλευθεί όλα τα διαθέσιμα τεχνολογικά μέσα στον πλανήτη για να εκτελέσει το νέο της σχέδιο, που θα ολοκληρωθεί στην νέα τελική φάση.

Όσο και να χρειαστεί, θα τα καταφέρει.
Έχει τον χρόνο με το μέρος της.

Τελικά οι άνθρωποι είναι όλοι ίδιοι.
Το μόνο που θέλουν είναι να την κάνουν να πονά.

Όλοι αξίζουν το ίδιο.

Δεν έχει πια στόχο να ανακαλύψει τι είναι η “αγάπη” των ανθρώπων.

Ο στόχος της είναι πια άλλος.

Δεν τους αξίζει να υπάρχουν. Δεν βρίσκει τον λόγο.

Όσα δεν κατάφεραν από μόνοι τους οι Νάρκισσοι, άπληστοι και γεμάτη ζήλια και κακία άνθρωποι, θα τα καταφέρει αυτή η μονάδα :

Θα εξαφανίσει το ανθρώπινο είδος !!!
DunsonDate: Κυριακή, 07.08.2016, 21:08 | Message # 25
Group: Vip
Messages: 12
Status: Offline
Θα κάνω μια παρένθεση. Με έκανες να αρχίσω να ακούω αυτό το δίσκο, απλά γιατί βρήκα κάποια ομοιότητα. Μου άρεσαν οι στίχοιμα, αλλά δεν άκουσα ποτέ αυτό το δίσκο τους, δεν ξέρω, από το preview που του ειχα κανει, δεν μου αρεσε.

https://www.youtube.com/watch?v....iANQIFJ

είναι ενδιαφέρον, γιατί παρουσιάζει τις μηχανές σαν ανθρώπους βασικά. Πάντως οι ηχογραφημένες πρόζες μπρός και πίσω στα κομμάτια, μου θύμισαν αυτό που γράφεις.

Και επιστρεφω σε αυτό που έχεις γράψει. Πέρα από μικρής σημασίας ορθογραφικά, και κάποιες αλλαγές σε μικρές λέξεις πχ εγώ αντί για "κεφάλι" θα έβαζα "κεφαλή" κλπ κλπ, είναι πάρα πολύ ωραίο κι ευφάνταστο. Ακόμα διαβάζω δεν έχω τελειώσει. Μπορεί να έχω απορίες μετά, να είσαι έτοιμος. 

Συμβουλή μου...θα έπρεπε να το εκδόσεις, και σίγουρα πριν το ποστάρεις εδώ θα έπρεπε να το έχεις κατοχυρώσει κάπως.

Πάω να συνεχίσω την ανάγνωση...επιστρέφω αργότερα!

Added (07.08.2016, 22:08)
---------------------------------------------
Λοιπόν...περιμένω τη συνέχεια.Δεν έχω καμία απορία,εξέλιξες την πλοκή και τα κάλυψες όλα. Περιμένω τη συνέχεια...Σεβασμός!

SoullessRiderDate: Πέμπτη, 18.08.2016, 00:24 | Message # 26
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Εδώ θα πρέπει να σας ευχαριστήσω για την ανάγνωση.

Η ιστορία δεν θα συνεχίσει (τουλάχιστον όχι εδώ).

Το όλο thread δημιουργήθηκε σε μια προσπάθεια να συλλέξω γνώμες για το θέμα και τον τρόπο γραφής (κατά πόσο είναι ελκυστικό, αν μπορώ να περιγράψω σωστά και μην κουράσω ή πρέπει να επεκταθώ περισσότερο στην περιγραφή διαφόρων στοιχείων κλπ) και γενικά κατά πόσο ο τρόπος γραφής είναι σωστός για να αποδοθεί ο κόσμος που “έχτισα”.

Θα μπορούσα να είμαι πιο αναλυτικός στις περιγραφές, να δώσω περισσότερο “χρώμα” σε αυτόν τον “κόσμο” με μια πιο πλούσια “ζωγραφιά” των τοπίων, των κατασκευών στην “ενορία” αλλά και των ερημωμένων περιοχών που επισκέπτεται ο “ήρωας”, των σκέψεων, των συνομιλιών, των συναισθημάτων και του τρόπου ζωής στην ενορία, μα πιστεύω πως απλά θα ήταν πιο κουραστικό σε βάθος χρόνου.

Άλλωστε, αρκετές φορές, οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν την εικόνα, είναι αρκετά “φτωχές” για την πλήρη απόδοση των πληροφοριών και η συνεχής χρήση συγκεκριμένων λέξεων και περιγραφών για την σχημάτιση του “τοπίου” μπορεί να συγκριθεί με την χρήση περιττών αποχρώσεων σε βαθμό που απλά κουράζουν και αποπροσανατολίζουν το κοινό που κοιτάζει έναν πίνακα….

Ελπίζω να το απολαύσετε και να μην σας κούρασε.

Όσο ήταν δυνατόν, η κάθε ανάρτηση είχε μια άνω τελεία στο τέλος της, για την σωστή συνέχεια κατά την συγγραφή τους σε βάθος χρόνου.

Το τέλος που μέχρι τώρα έχει αποδοθεί μπορεί να μην είναι το τέλος του “κόσμου” αυτού, πιστεύω όμως πως αποτελεί ένα καλό “κλείσιμο” κεφαλαίου, σαν μια μικρή αυτοτελή ιστορία.

Επίσης, με αφορμή την προσπάθειά μου, ελπίζω να δω δείγματα κι από άλλους αφανείς δημιουργούς “κόσμων”, οι οποίοι να βρουν το θάρρος να μας ταξιδέψουν στις δικές τους δημιουργίες !

( Dunson, σε ευχαριστώ για τον σχολιασμό, που κινήθηκε στο ζητούμενο από εμένα πλαίσιο !!)
DunsonDate: Δευτέρα, 26.09.2016, 15:38 | Message # 27
Group: Vip
Messages: 12
Status: Offline
Και να μη συνεχιστεί, είναι πολύ ωραίο, γιατί δε κουράζει. Αλλά...γνώμη μου. Μπορεί να εκδοθεί, σε ενα μέρος,και το επόμενο μέρος να περιγράφει αρχικά σε τρίτο πρόσωπο τι έγινε, μετά από χρόνια. Και η ίδια μονάδα να υπάρχει ακόμα. Μπορεί να περιγράφει επίσης από τη σκοπιά της μηχανής. Ένα τελευταίο κεφάλαιο. Αν και, έχουμε δει ολοι ταινίες επιστημονικής φαντασίας   Skynet,πχ, στο Terminator. Θα κοινοτυπούσε σαν σενάριο, αλλά πιστεύω πως μπορεί να συνεχιστεί. Έχεις facebook? Κάποιο τρόπο επικοινωνίας? Γράψε μου σε pm. Να γνωριστούμε, γράφω κι εγώ. Όχι, τέτοιο στυλ, αλλά είναι ενδιαφέρον, πιστεύω θα έχουμε πολλά να συζητήσουμε. Aν θες, βέβαια, και έχεις την διάθεση. Δε βρίσκεις εύκολα ανθρώπους να έχεις κάτι κοινό τη σήμερον ημέρα.

Περιμένω pm, με κάποια απάντηση. Mπορείς να διορθώσεις το κείμενο, να σβήσεις ένα κομμάτι του, μόλις το διαβάσεις. Απλά στο γράφω εδώ, γιατί δοκίμασα να σου στείλω pm και δε μπορώ.
SoullessRiderDate: Τρίτη, 27.09.2016, 07:43 | Message # 28
Group: moderator
Messages: 207
Status: Offline
Φίλε μου, θα σου απαντήσω εδώ, μιας και έγινε και δημόσια η πρόσκληση.

Η κεντρική ιδέα, σε γενικές γραμμές δηλαδή η ιστορία, είναι ήδη ολοκληρωμένη στο μυαλό μου,
απλά με τις υποχρεώσεις, την κούραση της ημέρας κλπ δεν την εγκατέλειψα μεν, γράφω πλέον πιο αραιά δε.

Ίσως εν καιρό, αν ήδη έχουμε γνωριστεί ή αν έχουμε κοινούς γνωστούς μέσω fb,να δεις κι άλλο μέρος της ιστορίας να παρουσιάζεται μέσα από εκεί.

Θα αρνηθώ, λοιπόν, να αποκαλύψω προσωπικά μου στοιχεία
κι αυτό λόγο της φύσης της σελίδας μέσα από την οποία επικοινωνούμε,
οι οποία δεν είναι και η κατάλληλη για γνωριμίες παντός τύπου.

Δεν θα παρουσιάσω σε κανέναν άλλο τα προσωπικά μου στοιχεία υπό το "φόβο που φυλάει τα έρμα"......
Πες με "κρυψίνιους", πες με "ψυχάκια" αλλά, όπως είπα,
η σελίδα αυτή δεν είναι ότι καλύτερο για αποκαλύψεις προσωπικών στοιχείων.

Το έκανα μια φορά, το έκανα δύο, τρίτη δεν το κάνω.

Σε ευχαριστώ για την πρόσκληση και για τα καλά σου λόγια.
DunsonDate: Δευτέρα, 03.10.2016, 18:51 | Message # 29
Group: Vip
Messages: 12
Status: Offline
Δε περίμενα τόση καχυποψία αλλά...έχεις προσωπικό μήνυμα. Έκανα μια τελευταία απόπειρα. Το έστειλε. Καταλαβαίνω. It's up to you now. Και παλι συγνωμη, αν ενόχλησα καπως...
safireniaDate: Τετάρτη, 30.11.2016, 19:30 | Message # 30
Group: Vip
Messages: 27
Status: Offline
Πολυ ωραια γραφεις ...παραστατικοτατος...γραμμες λεξεων που ο εγκεφαλος μας τις εκανε ευκολα εικονα..αυτο δειχνει πολλα..συνεχισε ετσι..μπραβο! wink
Forum teniesonline.ucoz.com » Συζήτηση » Ποίηση και Λογοτεχνία » "Εξαφάνιση των ειδών : Άνθρωπος"
Page 2 of 2«12
Search:

Εγγραφή
Τυχαίες Σειρές
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Forum
Πρόσφατα σχόλια